Zuzanna Rudzińska-Bluszcz

Społeczna kandydatka na Rzecznika Praw Obywatelskich

Zuzanna
Rudzińska-Bluszcz

Społeczna kandydatka
na Rzecznika Praw Obywatelskich

Spotkanie z organizacjami społecznymi: edukacja.

Za nami pierwsze spotkanie z cyklu spotkań tematycznych! Zuzanna Rudzińska-Bluszcz spotkała się z organizacjami społecznymi aby porozmawiać o edukacji. Przedstawiamy notatkę ze spotkania.

Rozpoczęła Zuzanna Rudzińska-Bluszcz przedstawiając swoją wizję urzędu Rzecznika Praw Obywatelskich oraz podkreślając wagę współpracy pomiędzy tym urzędem a organizacjami społecznymi, co wyniosła z 5-letniej pracy w Biurze kierowanym przez Rzecznika Adama Bodnara. Organizacje społeczne są takimi rzecznikami praw obywatelskich w swoich lokalnych społecznościach i dziedzinach działań – same najlepiej wiedzą gdzie system jest dziurawy i jakiego typu rozwiązań potrzebuje. Jak rzecznik może je w tym wspierać? Po pierwsze może przyłączać się do postępowań cywilnych i administracyjnych przez co dany problem może stać się widoczniejszy w debacie publicznej. Po drugie poprzez wystąpienia generalne może wystąpić do odpowiednich organów o zajęcie się daną sprawą, wprowadzenie zmian legislacyjnych. Po trzecie może tworzyć bezpieczną przestrzeń do dyskusji, gdzie w gronie eksperckim wypracowywane będą dobre praktyki – taki okrągły stół do walki ze szkodliwymi treściami w internecie nasza kandydatka organizowała. 

Przeszliśmy do pytań nadesłanych w ankiecie przed spotkaniem. Omówione zostały następujące tematy: 

  • Prowadzenia zajęć w szkołach przez organizacje pozarządowe – ostatecznym organem decydującym powinna być tu rada rodziców działająca jako instytucja demokratyczna. 
  • Prawa uczniów pełnoletnich, którzy wraz z ukończeniem 18 roku życia osiągają pełną zdolność do czynności prawnych. 
  • Edukacja prawna, która powinna być bliska codziennemu życiu i konkretnym problemom a prawo pokazywać jako użyteczne narzędzie. 
  • Edukacja klimatyczna, która musi nas przygotować na nadchodzące wyzwania a nie być upolityczniona. 
  • Edukacja włączająca z prawdziwego zdarzenia jest dalej w sferze marzeń – omawiane były kwestie nauczania indywidualnego, transportu, rejonizacji, która może wykluczać, edukacji antydyskryminacyjnej. 
  • Psycholodzy szkolni jako potrzebni specjaliści w każdej placówce szczególnie wobec wysokiej liczby prób samobójczych wśród młodzieży oraz bardzo słabego stanu psychiatrii dziecięcej w Polsce trzeba się skupić na działaniach prewencyjnych. 
  • Edukacja zdalna, która pokazała problemy systemowe – nauczyciele doświadczający cyberprzemocy, utrata kontaktu z częścią uczniów, wykluczenie cyfrowe w tym szczególnie mniejszości oraz dzieci cudzoziemskich, nierówna jakość nauki zdalnej, przeładowanie podstawy programowej. 

 

Następnie przeszliśmy do dyskusji w obecnym gronie. Pojawiły się kolejne pytania rozmawialiśmy więc o:

  • Problemie braku dostępu młodzieży na wsiach i miastach do 50 tys. mieszkańców do szkoleń zawodowych, targów edukacyjnych i targów pracy oraz o problemie bezpłatnych staży i praktyk studenckich.
  • Barierach sensorycznych barierach edukacyjnych takich jak hałas, który dla dzieci ze spektrum oraz neurotycznych jest szczególnie dotkliwy. 
  • Problemie zamykania szkół na wsiach, zmniejszeniu dotacji na uczniów w szkołach niepublicznych na tych obszarach, budynkach szkolnych oraz współpracy z samorządem.
  • Obecnym roczniku maturalnym, na którego wynikach pandemia się mocno odcisnęła.
  • Konwencji praw dziecka oraz świadomości swoich praw wśród uczniów. A ponadto o potrzebie  współpracy i konsultacji problemów edukacji z młodzieżą, co również będzie budowało w nich poczucie sprawczości i społecznego zaangażowania.
  • Dyskryminacji i braku polityki włączającej wobec studentów neuroróżnorodnych. Na tym szczeblu edukacji system przestaje ich wspierać np. w postaci wydłużonego czasu na egzaminach. Raport z badań w tej sprawie z 2015 roku wymaga aktualizacji szczególnie ze względu na nową ustawę o szkolnictwie wyższym. 

 

Nasza rozmowa pokazała, ile jest jeszcze do zrobienia i jak system wybiórczo dostrzega potrzeby. To właśnie organizacje społeczne i ludzie w nich działający są w stanie pokazywać gdzie potrzebna jest jeszcze praca i jakiego typu rozwiązania realnie przyczynią się do poprawy sytuacji obywateli. To co nadzwyczajne: rozmowa o problemach nas zmotywowała do działania, a nie sfrustrowała! W podsumowaniu Zuzanna Rudzińska-Bluszcz zauważyła że świadomość takich problemów rodzi się zazwyczaj dzięki aktywności organizacji społecznych. To one – widząc, że problem ma systemowy charakter – mogą szukać rozwiązań, a Rzecznik Praw Obywatelskich jest dla nich jednym z sojuszników. Padły konkretne postulaty utworzenia przy RPO rady młodzieży oraz rady ds. edukacji prawdziwie włączającej. Widać było chęć dalszego szukania wspólnych rozwiązań, co organizacjom m.in. umożliwi otrzymana po spotkaniu ankieta. 

Strona organizacji popierających kandydaturę Zuzanny Rudzińskiej-Bluszcz na urząd Rzecznika Praw Obywatelskich – O nas

kontakt dla mediów: naszrzecznik@gmail.com