• Kolejne projekty wyjazdów wytchnieniowych realizowane w ramach unijnego programu FERS nie mogą zawierać wymogu wspólnego wyjazdu osób z niepełnosprawnościami i opiekunów rodzinnych, bo taka formuła nie zapewni wytchnienia wielu osobom wspierającym ani nie wzmocni autonomii osób wspieranych. Projekt „Urlop od opieki. Model turystyki wytchnieniowej” niestety betonuje stare wzorce i nie pozostawia opiekun(k)om ani osobom z niepełnosprawnościami wyboru, z kim i jak chcieliby odpocząć i zregenerować siły. Możliwość wyjazdu turystycznego osoby z niepełnosprawnością z asystentem, który zna i rozumie jej potrzeby i równoległego programu dedykowanego wyłącznie opiekunowi rodzinnemu (z uważnością na potrzeby obu grup) – taka opcja byłaby lepszą realizacją prawa do niezależnego życia.
• W ramach programu FERS warto wprowadzić pilotaż także innych form wsparcia opiekunek i opiekunów osób z niepełnosprawnościami z największymi trudnościami w codziennym funkcjonowaniu, jak choćby infolinię interwencyjną. Pomagałaby ona w sytuacjach nagłego pogorszenia zdrowia, hospitalizacji czy potrzeby odpoczynku opiekuna rodzinnego, które wiążą się z koniecznością szybkiego zaopiekowania osoby wspieranej w godnych, bezpiecznych warunkach.

Podczas spotkania konsultacyjnego w ramach programu Fundusze Europejskie na Rozwój Społeczny (FERS), które zorganizowaliśmy we współpracy z OFOP i gościnną Fundacją „Nasz Bezpieczny Świat” 6 lutego br., w gronie opiekunek i opiekunów rodzinnych wypracowaliśmy szereg ważnych uwag i rekomendacji dla Komitetu Monitorującego program FERS. Punktem odniesienia był projekt „Urlop od opieki. Model turystyki wytchnieniowej”, realizowany w ramach programu Fundusze Europejskie dla Rozwoju Społecznego przez PFRON we współpracy z Ogólnopolską Siecią Turystyki Wytchnieniowej i hiszpańską Fundación También, ale padły też cenne pomysły na alternatywne modele wsparcia wytchnieniowego i interwencyjnego opiekunek i opiekunów osób z niepełnosprawnościami. Ekspertkami i ekspertami były wyłącznie osoby na co dzień wspierające bliskich z niepełnosprawnością sprzężoną w stopniu znacznym. Bardzo wartościowa była różnorodność perspektyw i sygnalizowanych potrzeb, której niestety zabrakło w modelu z góry narzucającym obu grupom, w jaki sposób mają odpoczywać i regenerować siły.

Kolejnym krokiem będzie zebranie uwag i przekazanie ich Komitetowi Monitorującemu program FERS, który zbiera się już za dwa tygodnie.

Pięknie dziękujemy Kierownictwu i wszystkim Osobom związanym z warszawską Fundacją na Rzecz Osób z Niepełnosprawnościami „Nasz Bezpieczny Świat” za wspaniałą, rodzinną atmosferę. Dziękujemy Uczestni(cz)kom spotkania za moc wiedzy i inspiracji. Za pyszny catering dziękujemy Fundacji Kobiety Wędrowne.