Wspieramy Protest OzN i ich opiekunek_ów

Anna Duniewicz

W sobotę 19 listopada przed Pałacem Prezydenckim odbył się protest rodziców i opiekunów/ek osób z niepełnosprawnościami pod hasłem „Dajcie żyć!”, zorganizowany przez ruch społeczny Protest OzN i ich rodzin 2.119 oraz matki-opiekunki: Katarzynę Kosecką i Joannę Dryjańską. Obie aktywistki od października 2022 r. działają w Zespole Praw Opiekunek/ów Inicjatywy „Nasz Rzecznik”.

Jednym z głównych postulatów sobotniego protestu było zniesienie zakazu pracy zarobkowej na świadczeniach opiekuńczych – wspólny postulat Zespołu Praw Opiekunek/ów i Praw Kobiet Inicjatywy „Nasz Rzecznik”.

Współorganizatorki protestu: Katarzyna Kosecka, Joanna Dryjańska, Małgorzata Mikołajczyk i Bogumiła Siedlecka-Goślicka spotkały się z szefem gabinetu prezydenta i przedstawiły w Pałacu Prezydenckim postulaty ruchu 2.199.

Protest współprowadziła z Karoliną Kosecką Olga Ślepowrońska (Stowarzyszenie Mudita), koordynatorka Zespołu Praw Opiekunek/ów Inicjatywy „Nasz Rzecznik”. Wzięły w nim też udział m.in. koordynatorka Inicjatywy „Nasz Rzecznik” Anna Duniewicz (Inicjatywa obywatelska „Chcemy całego życia!”), członkini Zespołu Praw Opiekunek/ów Agnieszka Jóźwicka (Portal NaRencie.pl) i członkini Zespołu Praw Kobiet, Anna Tomaszewska (Akcja Demokracja). Anna Duniewicz i Agnieszka Jóźwicka są od kilku lat zaangażowane w kampanie i działania na rzecz zniesienia zakazu pracy zarobkowej na świadczeniach opiekuńczych. W marcu 2018 r. 13 tys. podpisów pod petycją Inicjatywy „Chcemy całego życia!” w tej sprawie zostało wręczonych ówczesnej minister rodziny, Elżbiecie Rafalskiej.

Razem z organizatorkami protestu zachęcamy do podpisywania apelu „DAJCIE ŻYĆ!” o zniesienie zakazu pracy dla opiekunów osób z niepełnosprawnościami:

http://akcja.link/2119

Postulaty Protestu OzN i ich opiekunek_ów, przekazane w Pałacu Prezydenckim i wciąż uzupełniane:

  1. Dopuszczenie do podjęcia pracy zarobkowej przez opiekuna_kę pobierającą_ego świadczenie w zakresie podobnym jak w wypadku innych świadczeń.

Zniesienie zakazu pracy zarobkowej dla osób pobierających świadczenia opiekuńcze.

  1. Zrównanie świadczeń dla wszystkich opiekunów_ek, zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 21 października 2014 (sygn. akt K 38/13).

Wykonanie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 2014 roku w sprawie świadczeń dla opiekunów_ek znacznie niepełnosprawnych osób dorosłych poprzez wprowadzenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego bez względu na to, kiedy powstała niepełnosprawność podopiecznego

  1. Wydłużenie okresu składkowego z tytułu pobierania świadczenia pielęgnacyjnego (obecnie to 20 lat dla kobiet, 25 lat dla mężczyzn).
  2. Przedłużenie okresu wypłaty świadczenia po śmierci OzN.

Konieczne jest zabezpieczenie finansowe opiekuna OzN po śmierci podopiecznego .

  1. Podwyższenie kwoty zasiłku pielęgnacyjnego, która powinna podlegać corocznej waloryzacji, jak ma to miejsce w przypadku świadczenia pielęgnacyjnego.
  2. Ciągłość orzeczenia oraz wynikających z niego uprawnień do wydania przez komisję kolejnego orzeczenia pod warunkiem złożenia wniosku w ustawowym terminie.
  3. Zaniechanie wydawania krótkoterminowych orzeczeń o niepełnosprawności dla osób z niepełnosprawnościami nie rokującymi poprawy na rzecz orzeczeń dożywotnich i długoterminowych.

W przypadku wytycznych czy rozporządzenia określającego wykaz schorzeń uprawniających do dożywotnich i długoterminowych orzeczeń o niepełnosprawności, by była to lista ze sformułowaniami o charakterze otwartym, poprzedzona szerokimi konsultacjami ze środowiskiem osób z niepełnosprawnością i ich opiekunów.

  1. Podwyższenie kwot najniższej renty socjalnej, renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy i renty rodzinnej.

Zniesienie progu zarobku, tak zwanej „pułapki rentowej” dla osób pobierających rentę socjalną, rentę z tytułu całkowitej niezdolności do pracy i renty rodzinnej.

  1. Zwiększenie finansowania Środowiskowych Domów Samopomocy typu D (placówek dziennego pobytu dla dorosłych, niesamodzielnych osób z niepełnosprawnościami sprzężonymi, z autyzmem oraz osób z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu znacznym lub głębokim), przynajmniej do poziomu subwencji oświatowej dla ucznia z niepełnosprawnością.
  2. Dla wymagających szczególnego wsparcia dorosłych osób (w szczególności osób z niepełnosprawnościami sprzężonymi, osób z autyzmem a także osób z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu znacznym lub głębokim) należy jak najszybciej (z uwagi na wiek ich opiekunów) utworzyć formy wsparcia całodobowego, uwzględniające zasady deinstytucjonalizacji: a) małe (do 12 osób), specjalistyczne domy stałego pobytu w środowisku lokalnym, z odpowiednim do potrzeb i stałym finansowaniem. b) dla osób bardziej samodzielnych tzw. mieszkania wspomagane ze wsparciem dostosowanym do indywidualnych potrzeb.
  3. Odpowiednio wyższe wsparcie finansowe opiekunów wspierających więcej niż jedną osobę z niepełnosprawnością.
  4. Rozszerzenie zapisu wskazującego, iż świadczenie pielęgnacyjne przysługuje wyłącznie rodzinie zastępczej spokrewnionej o rodziny zastępcze niezawodowe.
  5. ASYSTENCJA OSOBISTA (AO) dla OzN zagwarantowana ustawowo z adekwatnym wynagrodzeniem i umową o pracę, a nie jako prekariat. Realizacja usługi AO obligatoryjna dla samorządów, a nie dobrowolna.